«الحاشية على اُصول الكافي»، رفيع ‏الدين محمد بن حيدر النائينى، تحقيق: محمدحسين درايتى، قم: دارالحديث (کنگرۀ بین المللی بزرگداشت ثقة الاسلام کلینی) با همکاری کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، 1387، 672 ص، وزيرى .

«الحاشیة علی اصول الکافي»، تأليف عالم فقيه، حكيم متأله، رفيع‏الدين محمد بن حيدر حسينى نائينى، معروف به «ميرزا رفيعا» (متوفى 1082ق) است. وى از مشاهير علماى اماميه در قرن يازدهم بوده و در محضر عالمانى مانند مرحوم شيخ بهايى، شيخ عبداللَّه شوشترى و ابوالقاسم فندرسكى تلمذ نموده است  . همچنين از مشايخ و بزرگانى مانند مرحوم علامه مجلسى و شيخ حر عاملى به شمار مى ‏آيد.

 حاشيه او تنها بر بخشى از اصول كافى است و تا كتاب الحجة، حديث سوم از باب «أنّ المتوسمين الذين ذكرهم اللَّه تعالى في كتابه هم الأئمّة» را شامل است. اين حاشيه به صورت «قوله، قوله» است و نكات بسيار مهمى را در شرح احاديث و حلّ مشكلات آن دربر دارد. اين اثر از زمان تأليف تاكنون همواره مورد توجه و عنايت شارحين كافى به ويژه علامه مجلسى ‏رحمه الله بوده است. وى در مرآة العقول از اين اثر بسيار سود جسته و در موارد بسيارى از نصّ الفاظ آن استفاده كرده است.

 این کتاب، هفتمین عنوان از مجموعه «الشروح و الحواشى على الكافي» است. این مجموعۀ- که عنوان کلی مجلداتی از مجموعه آثار کنگرۀ بزرگداشت ثقة الاسلام کلینی است-، به تحقيق و احياى شرح ‏ها، حاشيه ‏ها و تعليقه ‏هاى انديشمندان و عالمان دينى قرن های گذشته بر الکافي پرداخته است.